تمایز میان سه مدل در بازارهای هنر معاصر امروز
چکیده طی پنج سال گذشته، بازار هنر معاصر در اروپای غربی و ایالات متحده، از نظر رشد اقتصادی، حرفه‌ای‌تر شدن برخی از نقش‌ها در جهان هنر و همچنین افزایش تعداد و نفوذ گالری‌های جوان و بین‌المللی و موزه‌های خصوصی در ایالات متحده، تحولات قابل‌توجهی داشته است. این مقاله بر نوع خاصی از گالری‌های هنرمندمحور (Artist-run Galleries) در نیویورک تمرکز دارد؛ گالری‌هایی که در نقطه تلاقی تولید هنری و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن تجاری و نهادی فعالیت می‌کنند. هنرمندان، گالری‌های هنرمندمحوری را تأسیس کرده‌اند که در آن‌ها، نمایش و فروش آثار هنری بر اساس نوعی رابطه همتا به همتا (Peer-to-peer) انجام می‌شود؛ رویکردی که با برخی از سازوکارها و رویه‌های تثبیت‌شده گالری‌های وایت‌کیوب (White Cube) برای حمایت و حفاظت از هنرمندان نوظهور و تثبیت‌شده تفاوت دارد. این مقاله این راهبردها را بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که میان گالری‌های هنرمندمحور و به‌رسمیت‌شناخته‌شدن تجاری و نهادی در بازار هنر معاصر، نوعی همزیستی متقابل و تأثیرگذار وجود دارد.